Waar staan we?

Onze beschaving staat op een kruispunt. Als we niets veranderen, zullen de ingrijpende gevolgen van de vele crises onze samenleving in toenemende mate ontwrichten. Klimaatverandering, ontbossing, vervuiling, het verdwijnen van vruchtbare grond, sociale ongelijkheid, vluchtelingenstromen. Uiteindelijk zijn dit allemaal symptomen van dezelfde ziekte: het waanidee dat eindeloze economische groei mogelijk is op een eindige planeet. Of anders gezegd: ons ecologisch analfabetisme dat ertoe leidt dat we onszelf gescheiden zien van de natuur in plaats van een onderdeel ervan. Of nog anders gezegd: onze spirituele dwaling die individuele rijkdom belangrijker maakt dan collectief welzijn. Naar alle waarschijnlijkheid zijn wij de laatste generatie mensen die het tij nog kunnen keren.